Πέθανε ο Ιωάννης Βαρβιτσιώτης ανήμερα των 93ων γενεθλίων του

  Κυριακή, 2 Αυγούστου, 2026

Ο πρώην υπουργός και ιστορικό στέλεχος της Νέας Δημοκρατίας έφυγε από τη ζωή αργά το μεσημέρι της Κυριακής 2 Αυγούστου, στο σπίτι του στην Αθήνα, έχοντας στο πλευρό του την οικογένεια του

Την τελευταία του πνοή, σε ηλικία 93 ετών, άφησε ο πρώην υπουργός και ιστορικό στέλεχος της Νέας Δημοκρατίας, Ιωάννης Βαρβιτσιώτης, ο οποίος είχε διατελέσει και αντιπρόεδρος του κόμματος.

Ο Γιάννης Βαρβιτσιώτης έφυγε από τη ζωή στις 15:30, ήσυχα στο σπίτι του στην Αθήνα. Μάλιστα, κατά μια τραγική ειρωνεία της τύχης, άφησε την τελευταία του πνοή την ημέρα των γενεθλίων του.

Ο εκλιπών αφήνει πίσω του τέσσερα παιδιά: τον πρώην υπουργό Μιλτιάδη Βαρβιτσιώτη, τη δημοσιογράφο Ελένη Βαρβιτσιώτη, καθώς και τους Θωμά και Κωνσταντίνο.

Από τη Νομική στο πλευρό του Κωνσταντίνου Καραμανλή

Ο Ιωάννης Βαρβιτσιώτης γεννήθηκε στην Αθήνα στις 2 Αυγούστου του 1933. Υπήρξε διακεκριμένος νομικός και πολιτικός, με πολυετή παρουσία ως βουλευτής της ΕΡΕ και της Νέας Δημοκρατίας, υπουργός, ευρωβουλευτής, αλλά και αντιπρόεδρος της ΝΔ (1993 – 1997).

Γίνε μέλος του καθημερινού newsletter που αποκαλύπτει όσα συμβαίνουν στο πολιτικό παρασκήνιο και απόκτησε πρόσβαση σε αποκλειστικό περιεχόμενο.

Σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και πραγματοποίησε μεταπτυχιακές σπουδές στο Πανεπιστήμιο του Φράιμπουργκ της τότε Δυτικής Γερμανίας, με ειδίκευση στο Εταιρικό Δίκαιο. Το 1960 αναγορεύτηκε διδάκτωρ της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών, κατόπιν εισηγήσεως του καθηγητή Κωνσταντίνου Ρόκα.

Την ίδια περίοδο, γνώρισε τον Κωνσταντίνο Καραμανλή – γνώριμο του πατέρα του, Μιλτιάδη, που είχε διατελέσει βουλευτής του Λαϊκού Κόμματος. Ο Καραμανλής του ανέθεσε τη σύνταξη εισηγήσεων προς κυβερνητικούς παράγοντες και λίγο αργότερα τον έθεσε υποψήφιο βουλευτή της ΕΡΕ στη Β΄ Περιφέρεια Αθηνών.

Εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής, στις εκλογές του 1961 και επανεξελέγη το 1963 και το 1964.

Η αντιστασιακή δράση στη Χούντα και η απομόνωση στο ΕΑΤ/ΕΣΑ

Κατά τη διάρκεια της επταετούς Δικτατορίας, ο Ιωάννης Βαρβιτσιώτης ανέπτυξε αντιστασιακή δράση. Τον Ιούλιο του 1968, μαζί με άλλους βουλευτές, προσυπέγραψε ανακοινώσεις για την επάνοδο της χώρας στη δημοκρατική ομαλότητα, με αποτέλεσμα οι Αρχές να του απαγορεύσουν την έξοδο από τη χώρα.

Σε συνεννόηση με τους Γ. Ράλλη και Π. Παπαληγούρα, συνδέθηκε με το κλιμάκιο της αντιστασιακής οργάνωσης «Ελεύθεροι Έλληνες». Η σύνδεση αυτή αποκαλύφθηκε, οδηγώντας στη σύλληψή του, στις 9 Οκτωβρίου του ίδιου έτους. Μετά από εξαντλητική ανάκριση στο ΕΑΤ/ΕΣΑ, κρατήθηκε επί πέντε μήνες σε πλήρη απομόνωση.

Υπουργικές θητείες και η πορεία στη Μεταπολίτευση

Με την αποκατάσταση της Δημοκρατίας, το 1974, συμμετείχε ως υφυπουργός Εσωτερικών στην Κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας. Στις εκλογές που ακολούθησαν, το ίδιο έτος, εξελέγη εκ νέου με τη Νέα Δημοκρατία και έκτοτε υπηρέτησε σε πλειάδα κυβερνητικών θέσεων:

• Υφυπουργός Εξωτερικών (1974 – 1975)
• Υπουργός Εμπορίου (1975 – 1977 & 1989)
• Υπουργός Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων (1977 – 1980)
• Υπουργός Εθνικής Αμύνης (1989 & 1990 – 1993)
• Υπουργός Δικαιοσύνης (1992)

Εξελέγετο ανελλιπώς βουλευτής στη Β΄ Αθηνών, από το 1974 έως και το 1996, ενώ το 2000 εξελέγη βουλευτής Επικρατείας.

Το πολιτικό αποτύπωμα και η απόσυρση

Ο Ιωάννης Βαρβιτσιώτης υπήρξε μία από τις μακροβιότερες πολιτικές προσωπικότητες της χώρας, με κοινοβουλευτική παρουσία που ξεπέρασε τις τέσσερις δεκαετίες. Ήταν ο ένας από τους δύο τελευταίους εν ζωή βουλευτές της ΕΡΕ και το τελευταίο εν ζωή μέλος της Βουλής του 1961.

Διετέλεσε αντιπρόεδρος του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος (1985-1996) και αντιπρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας (1994-1997). Αξιοσημείωτο είναι πως το 1989, είχε ταχθεί κατά της παραπομπής του Ανδρέα Παπανδρέου στο Ειδικό Δικαστήριο.

Επιπλέον, διετέλεσε γραμματέας του προεδρείου της Βουλής (1961-1963), γραμματέας της επιτροπής αναθεώρησης του Συντάγματος (1963), κοσμήτορας της Βουλής (1965-1967), καθώς και μόνιμο μέλος της ελληνικής αντιπροσωπείας στις εργασίες σύνδεσης της Ελλάδας με την ΕΟΚ (1962-1967).

Από τον Ιανουάριο του 1998 έως τον Αύγουστο του 2010, ήταν πρόεδρος του «Ινστιτούτου Κ. Καραμανλής». Τον Μάιο του 2009, αποσύρθηκε οριστικά από την ενεργό πολιτική δράση, κλείνοντας έναν κύκλο 48 ετών προσφοράς στον δημόσιο βίο.

TO BHMA