Νέο αίτημα στο ΣτΕ κατά των αδειών επτά ιδιωτικών Πανεπιστημίων
Οι «κόκκινες κάρτες» του ΣτΕ σε ιδιωτικά πανεπιστήμια και η ανασφάλεια που αφήνει πίσω της η προχειρότητα
Αναστάτωση για φοιτητές και οικογένειες,
σοβαρά ερωτήματα για τις άδειες λειτουργίας ιδιωτικών πανεπιστημίων που έχουν παραρτήματα στην Ελλάδα και ένα ευρύτερο κλίμα αβεβαιότητας και
ανασφάλειας δικαίου αφήνουν πίσω τους τα προβλήματα στην εφαρμογή του νέου
πλαισίου, τα οποία καταγράφονται πλέον με τον πιο επίσημο τρόπο στις τελευταίες
αποφάσεις του Συμβουλίου της Επικρατείας. Η δικαστική αυτή εξέλιξη φωτίζει τις
αδυναμίες με τις οποίες στήθηκε και εφαρμόστηκε μια μεταρρύθμιση που
αναρριχήθηκε εξαρχής στις πρώτες θέσεις της κυβερνητικής ατζέντας, με το Μέγαρο
Μαξίμου να επαναλαμβάνει ότι η Ελλάδα έπρεπε επιτέλους να πάψει να αποτελεί μια
«εκπαιδευτική ανορθογραφία» στον διεθνή ακαδημαϊκό χάρτη. Σήμερα, όμως, το ίδιο
εγχείρημα βρίσκεται αντιμέτωπο με τις συνέπειες της προχειρότητας που συνόδευσε
την εφαρμογή του.
Η διαδρομή μέχρι εδώ ήταν άλλωστε γρήγορη. Ο νόμος Πιερρακάκη ψηφίστηκε,
πήρε το «πράσινο φως» από το Συμβούλιο της Επικρατείας και πέρασε σχεδόν αμέσως
στην πράξη. Οι νέες αποφάσεις του ΣτΕ δείχνουν τώρα ότι αντιστρόφως ανάλογη αυτής της πολιτικής ορμής αποδείχθηκε
η προετοιμασία στο πεδίο, με βασικές διαδικασίες να μένουν ανοιχτές, ελέγχους
να μην ολοκληρώνονται όπως προβλεπόταν και εγγυήσεις που είχαν παρουσιαστεί ως
αυστηρές να αποδεικνύονται στην πράξη σαφώς πιο εύθραυστες.
Η πρώτη «κόκκινη κάρτα» αφορά τις κτιριακές προϋποθέσεις. Σε δύο
περιπτώσεις, άδειες εγκατάστασης και λειτουργίας ακυρώθηκαν επειδή ο Εθνικός
Οργανισμός Πιστοποίησης Προσόντων & Επαγγελματικού Προσανατολισμού δεν είχε
διαπιστώσει ότι τα παραρτήματα είχαν συμμορφωθεί με παρατηρήσεις που ο ίδιος
είχε διατυπώσει μετά από επιτόπιο έλεγχο. Είχαν ζητηθεί συγκεκριμένες
προσαρμογές και πρόσθετα στοιχεία, όμως ο κύκλος του ελέγχου παρέμεινε ανοιχτός
ενώ η αδειοδότηση είχε ήδη προχωρήσει.
Στην ίδια αλυσίδα μιας μάλλον αβάσταχτης ελαφρότητας προστίθεται και το
ζήτημα της αμεροληψίας. Σε άλλη υπόθεση, άδεια λειτουργίας ακυρώθηκε επειδή η
σύμφωνη γνώμη της Εθνικής Αρχής Ανώτατης Εκπαίδευσης είχε στηριχθεί σε έκθεση
επιτροπής στην οποία συμμετείχε μέλος με σχέση προς τον ενδιαφερόμενο
εκπαιδευτικό φορέα, με το ΣτΕ να κρίνει ότι η σύνδεση αυτή μπορούσε να γεννήσει
υπόνοια μεροληψίας. Για ένα σύστημα που, κατά την κυβέρνηση, χτίστηκε πάνω στην
υπόσχεση αυστηρής και αδιάβλητης αξιολόγησης, το πλήγμα πηγαίνει κατευθείαν
στην αξιοπιστία του.
Η συνέχεια, όπως την περιγράφει το Δικαστήριο, βαραίνει ακόμη περισσότερο
την εικόνα. Το πρόβλημα περνά στα ίδια τα προγράμματα σπουδών, καθώς τρεις
αποφάσεις πιστοποίησης ακυρώθηκαν τόσο λόγω της ακύρωσης των αδειών λειτουργίας
όσο και επειδή, σύμφωνα με το ΣτΕ, τα στοιχεία που είχε καθορίσει η ΕΘΑΑΕ δεν
συγκροτούσαν τα συγκεκριμένα ποσοτικά και ποιοτικά κριτήρια που απαιτούσε ο
νόμος. Με απλά λόγια, τα προγράμματα που θα προσέφεραν τα ιδιωτικά πανεπιστήμια
έπρεπε να ελέγχονται με σαφείς και συγκεκριμένες ακαδημαϊκές προδιαγραφές. Στην
πράξη, η αξιολόγησή τους στηρίχθηκε σε κριτήρια που το Δικαστήριο έκρινε
ανεπαρκώς προσδιορισμένα.
Οι διαδοχικές «κόκκινες κάρτες» του ΣτΕ αρχίζουν πλέον να δένουν μεταξύ
τους και να σκιαγραφούν έναν γνώριμο τρόπο από το κυβερνητικό εγχειρίδιο: να
νομοθετεί γρήγορα, να επενδύει πολιτικά και επικοινωνιακά στις θρυλούμενες
μεταρρυθμίσεις και να αφήνει την εφαρμογή να ακολουθεί, ενώ ζητήματα μείζονος
σημασίας παραμένουν ανοιχτά. Στην περίπτωση των ιδιωτικών πανεπιστημίων, το
αποτέλεσμα είναι πλέον συγκεκριμένο: αβεβαιότητα για άδειες και προγράμματα,
αναστάτωση για όσους έχουν ήδη εγγραφεί και εύλογα ερωτήματα για το πόσο καλά
ελέγχθηκε ένα σύστημα που παρουσιάστηκε ως απολύτως έτοιμο.
TO BHMA
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου