Οι ηχηρές παρεμβάσεις Δένδια που τάραξαν το συνέδριο της ΝΔ

 Κυριακή, 17 Mαϊου, 2026

Γιάννης Χρηστάκος

Οι αιχμές του Νίκου Δένδια για δημοσκοπήσεις, μισθοφόρους της εξουσίας,καγκελαρίες τεχνοκρατών και για «πλουτισμό».

Ηομιλία του Νίκου Δένδια τάραξε τα ήρεμα νερά ενός υποτονικού συνεδρίου και αποτελεί πρώτο θέμα συζήτησης στα πηγαδάκια των στελεχών του κόμματος. Οι παρεμβάσεις του ήταν καυστικές και ηχηρές σε τέτοιο βαθμό ώστε να θέσει μία νέα ατζέντα στον τρόπο με τον οποίο κινήθηκε ως τώρα η συζήτηση τόσο στις σχέσεις της κυβέρνησης με τους πολίτες όσο και στο εσωκομματικό τοπίο.

Ιδιαίτερα η ανάλυσή του για τις δημοσκοπήσεις αλλά και τον τρόπο διακυβέρνησης βάζει φωτιές στον ήδη δύσκολο δρόμο που έχει να διανύσει η Νέα Δημοκρατία αφού έθεσε με σαφή και ξεκάθαρο τρόπο την διαφορετική οπτική για δύο καίριες τακτικές που ακολουθεί το κυβερνών κόμμα.

Οπως είπε «οι ευρωεκλογές ήχησαν ως σήμα κινδύνου. Απωλέσαμε 55% εκλογικής δύναμης. Οι ψήφοι μας μειώθηκαν από 2.407.000 σε 1.125.000. Ο ένας στους δυο πολίτες που μάς ψήφισαν τον Μάιο του 2023 μας έστειλε ένα ξεκάθαρο μήνυμα. Ζήτησε περισσότερα. Ζήτησε καλύτερα. Ζήτησε αποτελεσματικότερα. Οι πολίτες περιμένουν πολλά από εμάς. Περιμένουν να αλλάξουμε τη χώρα. Αλλιώς κινδυνεύουμε να μας αλλάξουν εκείνοι.

Ηδη, πεδίο έντονης συζήτησης αποτελεί και η φράση του για τις αντιλήψεις που επικρατούν σε ένα τμήμα της κυβέρνησης αλλά και η αναφορά σε μισθοφόρους της εξουσίας: «Το γενετικό υλικό της Νέας Δημοκρατίας δεν σχετίζεται με καθεστωτική αντίληψη. Πιστεύει βαθιά στον Κοινοβουλευτισμό. Στην ισχυρή και άμεση σχέση του λαού με τους εκπροσώπους του. Δεν πιστεύει στις περίκλειστες Καγκελαρίες των τεχνοκρατών. Δεν πιστεύει στους μισθοφόρους της εξουσίας» είπε χαρακτηριστικά.

Ο κίνδυνος του «κυβερνητικού ιδρυματισμού»

Ατζέντα έβαλε και για τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζει η Νέα Δημοκρατία συγκεκριμένες πολιτικές αλλά και το πώς συμπεριφέρονται μέσα σε αυτήν στελέχη με συγκεκριμένες, κατά τον υπουργό, αντιλήψεις περιγράφοντας έναν κίνδυνο λόγω «εγκλεισμού», ο οποίος μπορεί να οδηγησεί σε «κυβερνητικό ιδρυματισμό».

Μιλώντας για τις αρχές και αξίες της ΝΔ είπε: «Είμαι υπερήφανος που τις υπηρετώ. Που δεν παρεκκλίνω από αυτές. Που δεν συμβιβάζομαι, που δεν μεταλλάσσομαι, που δεν εξαρτώμαι, που δεν γίνομαι κλώνος άλλων αντιλήψεων, που δεν είμαι κακέκτυπο ξένων προς εμάς προτύπων.

Η Νέα Δημοκρατία είναι φιλελεύθερη. Οι φιλελεύθερες παρατάξεις γνωρίζουν την αυτοκριτική. Ουδέποτε διεκδικήσαμε το αλάθητο. Αλλιώς δεν θα κάναμε Συνέδρια. Τα Συνέδρια δεν είναι απαγγελίες διθυράμβων. Είμαστε υπερήφανοι για το έργο μας. Είμαστε όμως και αυστηροί με τους εαυτούς μας. Είμαστε έτοιμοι να αναγνωρίσουμε τις αδυναμίες μας, τα λάθη, τις ολιγωρίες μας. Ιδίως όσοι υπηρετούμε σε κυβερνητικές θέσεις. Ο εγκλεισμός είναι επικίνδυνος. Εύκολα εξελίσσεται σε «κυβερνητικό ιδρυματισμό».

Το κράτος δεν είναι λάφυρο για τους «ημετέρους»

Ακόμη, δεν πέρασε απαρατήρητη η αναφορά του για “συμφέροντα” και “πλουτισμό ημετέρων” λέγοντας χαρακτηριστικά : «Η Νέα Δημοκρατία δεν δημιουργήθηκε ως επαγγελματικός μηχανισμός εξουσίας, δεν συγκροτείται από συνασπισμούς συμφερόντων, δεν έχει στο καταστατικό DNA της τη νομή της εξουσίας.

Η παράδοσή της δεν αντιλαμβάνεται το Κράτος ως λάφυρο, ως τρόπαιο για εκμετάλλευση, ως προίκα για πλουτισμό ημετέρων. Το γενετικό της υλικό δεν περιλαμβάνει την εξυπηρέτηση των συμφερόντων των ολίγων. Για εμάς η διακυβέρνηση της χώρας αφορά την υπηρεσία των πολλών. Το σύγχρονο φιλελεύθερο κοινωνικό κράτος».

Συνεργάτες του υπουργού Αμυνας έλεγαν μετά την ομιλία του οτι πρόκειται για μία πολιτική πρόταση για το υπόδειγμα διακυβέρνησης για την Ελλάδα του 2030.

ΤΟ ΒΗΜΑ

Γιορτάζουν Σήμερα, Κυριακή, 17 Mαϊου, 2026

                         Ανδρόνικος, Ανδρονίκη, Ιουνία, Γιουνία, Σόλων, Σόλωνας, Σολόχων

Ο Πούτιν περιορίζει τις δημόσιες εμφανίσεις και τις μετακινήσεις του, περνώντας όλο και περισσότερο χρόνο σε bunker

  Κυριακή, 17 Mαϊου, 2026

Διακοπές Διαδικτύου, κλείσιμο αεροδρομίων, ελεύθεροι σκοπευτές και αεράμυνα γύρω από το Κρεμλίνο αποτυπώνουν μία πρωτεύουσα σε κατάσταση πολιορκίας - Ο Ρώσος ηγέτης περιορίζει τις δημόσιες εμφανίσεις και τις μετακινήσεις του, περνώντας όλο και περισσότερο χρόνο σε bunker

• Η Μόσχα βίωσε διακοπή του σήματος Wi-Fi και κλείσιμο αεροδρομίων λόγω ενίσχυσης μέτρων ασφαλείας για την Ημέρα της Νίκης.
• Αναχαιτίστηκαν δεκάδες ουκρανικά drones που κατευθύνονταν προς την πρωτεύουσα και άλλες περιοχές της Ρωσίας.
• Η φετινή παρέλαση χαρακτηρίστηκε από πρωτοφανή μέτρα ασφαλείας, απουσία βαρύ στρατιωτικού εξοπλισμού και μη πρόσκληση βουλευτών.
• Το Κρεμλίνο βρίσκεται σε κατάσταση ύψιστης επιφυλακής, με αυστηρούς ελέγχους και περιορισμούς για το προσωπικό του προέδρου.
• Ο Βλαντιμίρ Πούτιν έχει περιορίσει τις δημόσιες εμφανίσεις του και φέρεται να ανησυχεί για την προσωπική του ασφάλεια.

Πέρασε ίσως στα «ψιλά», όμως, πριν από περίπου δύο εβδομάδες, οι κάτοικοι της ανοιξιάτικης αλλά συννεφιασμένης Μόσχας ξύπνησαν με νεκρό σήμα Wi-Fi στα κινητά τηλέφωνά τους. Η πρόσβαση στο Διαδίκτυο είχε διακοπεί απ’ άκρη σ’ άκρη σε όλη τη ρωσική πρωτεύουσα των 13 εκατομμυρίων ψυχών. Τα τέσσερα αεροδρόμιά της είχαν αναστείλει προσωρινά τις δραστηριότητές τους λόγω αδιευκρίνιστων ανησυχιών για την ασφάλειά τους.
Η αναστάτωση που κράτησε μέχρι το μεσημέρι ήρθε να προστεθεί στην ανάμεικτη με θυμό σύγχυση των Μοσχοβιτών για τις επί μήνες κυλιόμενες διακοπές ρεύματος που αποδιοργανώνουν τη καθημερινότητά τους. Επισήμως δεν υπήρξε καμία άμεση καθησυχαστική δήλωση που θα δικαιολογούσε την πρόκληση της αναμπουμπούλας.

Μόνο η Ρωσική Ορθόδοξη Εκκλησία προέτρεψε αυθημερόν τους πολίτες να μην ανησυχούν για τις εκτεταμένες διακοπές στο Διαδίκτυο, προτείνοντας να χρησιμοποιήσουν αυτή την ανάπαυλα για να σκεφτούν τη «σωτηρία της ψυχής» και να κάνουν πράξεις φιλανθρωπίας. Για τις βουβές ρωσικές αρχές ήταν μία ακόμη συνηθισμένη Τρίτη.

Η φετινή παρέλαση για την Ημέρα της Νίκης γίνεται υπό πρωτοφανή μέτρα ασφαλείας

Ψέλλισαν ότι η όποια αναταραχή στις επικοινωνίες ήταν γι’ αυτές αυτονόητη. Οφειλόταν στην ενίσχυση των μέτρων ασφάλειας, εν όψει της ετήσιας στρατιωτικής παρέλασης της 9ης Μαΐου για την Ημέρα της Νίκης, η οποία σηματοδοτεί την οριστική ήττα της ναζιστικής Γερμανίας το 1945 από τον Κόκκινο Στρατό.

Ηδη, από ημέρες πριν, είχαν στηθεί σημεία ελέγχου σε όλη την πόλη, ελεύθεροι σκοπευτές είχαν αναπτυχθεί στους πύργους του Κρεμλίνου, συστήματα αεράμυνας είχαν εγκατασταθεί πέριξ της Κόκκινης Πλατείας. Την παραμονή της εκδήλωσης, ο δήμαρχος της Μόσχας Σεργκέι Σαμπιάνιν δήλωσε ότι αναχαιτίστηκαν 20 ουκρανικά drones τα οποία κατευθύνονταν από τα μεσάνυχτα προς την πρωτεύουσα. Ακόμα, 264 ουκρανικά μη επανδρωμένα αεροσκάφη αναχαιτίστηκαν τις ίδιες ώρες σε δέκα διαφορετικές περιοχές της Ρωσίας.

Τις προηγούμενες ημέρες η Ουκρανία εξαπέλυσε επίθεση με drones που έπληξαν ένα πολυτελές συγκρότημα ουρανοξυστών σε απόσταση 7 χλμ. από την Κόκκινη Πλατεία

Οι καταρρίψεις τους δεν καταπράυναν τον ολοένα αυξανόμενο πανικό στον τοπικό πληθυσμό. Τις προηγούμενες ημέρες η Ουκρανία είχε εξαπολύσει επίθεση με drones που έπληξαν ένα πολυτελές οικιστικό συγκρότημα ουρανοξυστών, σε απόσταση μόλις 7 χλμ. δυτικά της Κόκκινης Πλατείας και μόνο 3 χλμ. από το κτίριο του υπουργείου Αμυνας.

Ακραία μέτρα στη Μόσχα

Δικαιολογημένα, η προετοιμασία της δημόσιας εκδήλωσης, που παραδοσιακά αποτελούσε και κεντρικό πυλώνα της μυθολογίας προβολής ισχύος του Κρεμλίνου, θύμιζε περισσότερο στρατιωτικό αποκλεισμό, παρά εορτασμό.
Υπό την απειλή αιφνίδιας εμφάνισης μη επανδρωμένων ουκρανικών αεροσκαφών μεγάλου βεληνεκούς στον ουρανό της Μόσχας ανήμερα της εκθαμβωτικής τελετής μνήμης, η ρωσική κυβέρνηση πήρε ακραία μέτρα. Ούτε ένας βουλευτής της Κρατικής Δούμας δεν έλαβε πρόσκληση για την παρέλαση. Επίσης, για πρώτη φορά μετά από δεκαετίες, φέτος δεν παρέλασε στην Κόκκινη Πλατεία βαρύς στρατιωτικός εξοπλισμός με τεθωρακισμένα άρματα μάχης και γιγαντιαίους πυρηνικούς βαλλιστικούς πυραύλους.

Προφανώς, κάτι άλλαξε από πέρυσι, όταν κατά τον εορτασμό της 80ής επετείου συμμετείχαν πάνω από 11.000 στρατιώτες και περισσότερα από 180 μηχανοκίνητα στρατιωτικά συστήματα που χρησιμοποιούνταν στα πεδία μαχών της Ουκρανίας. Ολα υπό το βλέμμα των προσκεκλημένων ξένων ηγετών όπως ο Κινέζος πρόεδρος Σι Τζινπίνγκ, ο Βραζιλιάνος ομόλογός του Λουίς Ινάσιο Λούλα ντα Σίλβα και ο Σλοβάκος πρωθυπουργός Ρόμπερτ Φίτσο.
Ηταν η περίλαμπρη μέρα που ο Ρώσος πρόεδρος και ανώτατος ηγέτης των Ενόπλων Δυνάμεων της Ρωσικής Ομοσπονδίας Βλαντιμίρ Πούτιν επιχείρησε να συσπειρώσει το σύνολο της ρωσικής κοινής γνώμης υπό το πατριωτικό αίσθημα και να αναβιώσει, εν μέσω αιματηρής επιθετικής εισβολής στην Ουκρανία, την εικόνα της χώρας του ως άξιας διαδόχου της σοβιετικής νίκης στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο.
Δώδεκα μήνες μετά, η μεταστροφή από τις προηγούμενες εκδηλώσεις αδάμαστου φρονήματος και ακατάβλητης πυγμής του είναι εντυπωσιακή. Σε κατάσταση συναγερμού, κήρυξε μονομερώς διήμερη κατάπαυση του πυρός με την Ουκρανία κατά τις διήμερες εορταστικές εκδηλώσεις, προειδοποιώντας ταυτόχρονα την αμυνόμενη χώρα με μαζικά αντίποινα, αν επιχειρούσε να τις διαταράξει.
Μια στάση που ερμηνεύεται ότι καθοδηγείται ολοένα περισσότερο από τον φόβο παρά κινητοποιείται από τη δύναμη της υποτιθέμενης στρατιωτικής του υπεροχής, σε έναν πόλεμο που έχει ξεπεράσει σε διάρκεια τα τέσσερα χρόνια, αλλά μοιάζει σταδιακά να οδεύει προς το τέλος του.

Συναγερμός στο Κρεμλίνο

Διόλου τυχαία, σύμφωνα με πηγές κοντά στον Ρώσο πρόεδρο που επικαλούνται σε ρεπορτάζ τους οι «Financial Times», το CNN και ο ρωσικός ιστότοπος IStories, ο ίδιος ανησυχεί για την προσωπική του τύχη. Τα ίδια δημοσιεύματα αναφέρουν ότι από τον Μάρτιο το Κρεμλίνο έχει τεθεί σε κατάσταση ύψιστης επιφυλακής.
Σε όσους εργάζονται γύρω και κοντά στον πρόεδρο, από μάγειρες μέχρι σωματοφύλακες και κάμεραμαν, δεν επιτρέπεται να χρησιμοποιούν διαδικτυακές συσκευές. Τους απαγορεύεται επίσης να μετακινούνται με τρένα και λεωφορεία για να πάνε στη δουλειά. Ακόμη, το προσωπικό έχει διαταχθεί να εγκαταστήσει μέτρα ασφάλειας στο σπίτι του, ενώ οι επισκέπτες του Κρεμλίνου ελέγχονται δύο και τρεις φορές κατά την είσοδό τους.
Η νευρικότητα της προσωπικής προεδρικής φρουράς έχει αυξηθεί σε βαθμό υστερίας αφότου οι ουκρανικές στρατιωτικές μυστικές υπηρεσίες έχουν συνδεθεί με σειρά από επιθέσεις σε ρωσικό έδαφος, συμπεριλαμβανομένων αρκετών δολοφονιών υψηλόβαθμων Ρώσων στρατιωτικών. Πρώτο μέλημα της Ομοσπονδιακής Υπηρεσίας Ασφάλειας είναι να αδρανοποιήσει τον εντοπισμό του από τις Δυτικές και ουκρανικές μυστικές υπηρεσίες. Φοβούνται ένα εντός έδρας παρόμοιο χακάρισμα, αλά Ισραήλ, των κωδικών όλου του συστήματος των καμερών κυκλοφορίας.
Οπως συνέβη στην Τεχεράνη και οδήγησε στην τηλεκατευθυνόμενη εξολόθρευση ανώτατων στελεχών της Ισλαμικής Δημοκρατίας του Ιράν, μεταξύ των οποίων και του αγιατολάχ Αλί Χοσεϊνί Χαμενεΐ.
Το κυρίαρχο, ωστόσο, είναι ότι ο μέχρι χθες ακαταπόνητος 74χρονος πρόεδρος έχει εξαφανιστεί από δημόσιες παρουσίες, αποστασιοποιημένος από τα τρέχοντα εγχώρια ζητήματα. Δίχως το τελετουργικό της εξουσίας του, το παγερό του βλέμμα, τα σταυροκοπήματα στις εκκλησίες και τον αλά πιστολέρο βηματισμό του, εκπίπτει σταδιακά στα μάτια μερίδας της ντόπιας κοινής γνώμης. Η ανθεκτική και στιβαρή παρουσία του, η ηγετική του φιγούρα ξεφτίζουν κατά την απουσία του στη μορφή ενός κουρασμένου γραφειοκράτη υπό πολιορκία. Ο οποίος μοιάζει να λογαριάζει αποκλειστικά την πάρτη του.

Εξαφανισμένος

Η αλήθεια είναι ότι ο καχύποπτος Βλαντιμίρ Βλαντιμίροβιτς Πούτιν έχει αυτοαπομονωθεί, κρύβεται και σκιάζεται. Αυστηροποιεί και ενισχύει τα μέτρα ασφάλειάς του εν μέσω υπονοιών για απόπειρες πραξικοπήματος ή δολοφονίας του. Ποιος να φανταζόταν ότι θα αγωνιούσε και θα δείλιαζε ένας πανίσχυρος άνδρας, που στον μικρόκοσμό του ο φόβος δεν είναι αδυναμία. Είναι μηχανισμός εξουσίας. Κι όμως. Το αφεντικό του Κρεμλίνου βιώνει την ειρωνεία της δύναμής του. Ο ηγέτης που κυβερνά πάνω από 25 χρόνια μια απέραντη χώρα φαίνεται πως έχει καταλήξει να ζει ασφυκτικά μέσα σε όλο και μικρότερα δωμάτια απόμακρων κρυψώνων.

Σαν να συρρικνώνει το εμβαδόν της προσωπικής του διαβίωσης για να χωρέσει τον φόβο του. Εξω από τους τοίχους των καταφυγίων, η σύγκρουση στην Ουκρανία παραμένει βαλτωμένη. Και συνεχίζει να κοστίζει οικονομικούς και ανθρώπινους πόρους. Το αφήγημα της αναπόφευκτης άμεσης επικράτησής του στον πόλεμο παραπαίει πλέον διαβρωμένο και σκουριασμένο. Φθείρεται και ραγίζει προκαλώντας ανησυχία, δυσπιστία και γκρίνια στις προνομιούχες ελίτ που ο ίδιος δημιούργησε. Λογικά αγχώνεται μήπως το σύστημα που έχρισε δεν τον χρειάζεται πια.

Ως παλιός Καγκεμπίτης γνωρίζει ότι η προδοσία γεννιέται εντός των τειχών. Τρέμει μην τυχόν του επιφυλάσσεται παρόμοια μοίρα με αυτή των Ρωμαίων αυτοκρατόρων που δολοφονήθηκαν από επίλεκτους πραιτοριανούς οι οποίοι είχαν ορκιστεί να τους προστατεύουν. Ως εκ τούτου παραμένει άφαντος. Πέρυσι πραγματοποίησε περισσότερα από 17 εσωτερικά ταξίδια και συναντήσεις -στο εξωτερικό είναι επικηρυγμένος ως εγκληματίας πολέμου.
Φέτος έχει κάνει μόνο δύο δημόσιες εμφανίσεις. Δεν έχει επισκεφτεί ούτε μία στρατιωτική εγκατάσταση καθώς ο φόβος φυλάει τα έρμα. Οι επίσημοι ισχυρισμοί υποστηρίζουν ότι έχει αφοσιωθεί στο έργο της κατίσχυσης των ρωσικών στρατιωτικών δυνάμεων στην Ουκρανία. Πασχίζουν να διατηρήσουν την ψευδαίσθηση ότι οι καθημερινές δραστηριότητες του Ρώσου προέδρου συνεχίζονται κανονικά.

Πλάνα αρχείου ως νέα

Εν τω μεταξύ, ανεξάρτητα ρωσικά ειδησεογραφικά δίκτυα επισημαίνουν ότι το Κρεμλίνο έχει παρουσιάσει από τον περασμένο Αύγουστο τουλάχιστον επτά παλιά βίντεο από τις συναντήσεις του προέδρου παρουσιάζοντάς τα ως νέα. Αποδεικνύουν έτσι ότι τα κρατικά μέσα ενημέρωσης χρησιμοποιούν προηχογραφημένα μηνύματά του ως απευθείας μεταδόσεις στις δημόσιες επικοινωνίες της κυβέρνησης, δηλαδή στην υπηρεσία της προπαγάνδας της. Διατείνονται βάσιμα ότι έχει σταματήσει να επισκέπτεται το Νόβο-Ογκαριόβο, την κύρια προεδρική κατοικία στα προάστια της Μόσχας.
Εχει πάψει να πηγαίνει πια στην απομονωμένη, εν μέσω πυκνού δάσους, πολυτελή ξύλινη έπαυλη, ένα κανονικό τσαρικό παλάτι, κοντά στη λίμνη Βαλντάι, περίπου στα μισά της διαδρομής Μόσχας - Αγίας Πετρούπολης. Εχει από καιρό εξαφανιστεί από την προσφιλή του παραθαλάσσια ντάτσα «Μποτσάροφ Ρούτσεϊ» του Σότσι, στις ακτές της Μαύρης Θάλασσας.

1.200 χλμ. μακριά

Τελικά, πού βρίσκεται ο Πούτιν; Οι ψίθυροι πληθαίνουν ότι φωλιάζει σε απόκρυφο καβούκι. Ενδεχομένως λουφάζει καταχωνιασμένος σε υπόγειο μπούνκερ στο Κρασνοντάρ, 1.200 χλμ. μακριά από τη Μόσχα. Προφανώς από εκεί δεν φοβάται τις απειλητικές επιθέσεις των ουκρανικών drones που διαπερνούν επιθετικά τη ρωσική επικράτεια. Επί της ουσίας δεν φοβάται καν τον εχθρό. Οι εχθροί είναι χρήσιμοι για να τονώσει το απολυταρχικό εγώ του. Αποτελεσματικοί ως αντίπαλοι για να ενθαρρύνουν στα μάτια του κόσμου τη θεατρικά χορογραφημένη ηρωικότητά του. Διασύρει τον Βολοντίμιρ Ζελένσκι ως κλόουν, βαφτίζει τους Ουκρανούς «ναζί» που διαπράττουν γενοκτονία στο Ντονμπάς, τους στιγματίζει ως όργανα του Δυτικού ιμπεριαλισμού και της νεοαποικιοκρατίας που διαθέτουν βιολογικά όπλα κατά της Ρωσίας κ.λπ.
Στην πραγματικότητα, ωστόσο, φοβάται εκείνους που δεν μοιάζουν σε πρώτη ματιά εχθροί: φίλους, συμμάχους, συναγωνιστές, συντρόφους, συνοδοιπόρους, συνεργάτες, άπαντες ευνοημένους στη μοναρχική αυλή του. Ολους εκείνους του στενού περίγυρού του που μπορούν να γίνουν ρευστοί, ευάλωτοι και ασταθείς σε προκλήσεις της εξουσίας όταν η υποτελής πίστη τους στον ηγεμόνα αρχίζει να κοστίζει περισσότερο από την αποστασία. Αν τώρα αυτοί οι θεωρούμενοι από τον ίδιο υπονομευτές και οι πιθανοί συνωμότες είναι πραγματικοί ή φανταστικοί μένει να αποδειχθεί.
Υπάρχει, όμως, μια κρίσιμη λεπτομέρεια. Παραδοσιακά στη Ρωσία οι άρχουσες ελίτ είναι βαθιά ανασφαλείς. Φοβούνται και υποψιάζονται η μία την άλλη περισσότερο απ’ όσο εναντιώνονται ή μισούν τον Πούτιν. Ο ίδιος, άλλωστε, έχτισε ένα κράτος όχι εμπιστοσύνης, αλλά αμοιβαίας επιτήρησης. Κανείς δεν μοιάζει αρκετά ισχυρός ώστε να τον ανατρέψει μόνος του. Ο στρατός, οι μυστικές υπηρεσίες, οι ολιγάρχες και οι περιφερειακοί κυβερνήτες αλληλοεπιτηρούνται και ανταγωνίζονται. Οσοι, δηλαδή, θα μπορούσαν να συνεργαστούν για τη διαδοχή του υποπτεύονται ο ένας τον άλλον.
Για τη μεγάλη πάντως μερίδα της ρωσικής κοινωνίας που βιώνει οικονομική επιβράδυνση εξαιτίας των διεθνών κυρώσεων και μετράει, όπως υπολογίζεται, πάνω από 1 εκατομμύριο απώλειες στο πολεμικό μέτωπο της Ουκρανίας, η συμπεριφορά του προέδρου της χώρας μοιάζει με παρανοϊκή εκδήλωση συνδρόμου καταδίωξης. Δεν είναι η πρώτη φορά στη ρωσική Ιστορία που η ψυχολογική αστάθεια προσανατολισμένη στον φόβο για ανατροπή επικρατεί στην ανώτατη ιεραρχία της χώρας.
Ο Ιβάν Δ’ ο Τρομερός, ο πρώτος τσάρος της Ρωσίας, «τερμάτισε» αυτή την ψύχωση. Δεν πήγε πίσω και ο μπολσεβίκος πατερούλης Ιωσήφ Στάλιν. Με τη σειρά του ο Πούτιν φαίνεται ότι δεν έχει αποφύγει την ίδια μανιακή διαταραχή. Πιστεύει ακράδαντα ότι τον επιβουλεύονται, τον κατασκοπεύουν και θέλουν να τον βλάψουν όχι μόνο οι ξένοι, αλλά και οι δικοί του άνθρωποι. Οι πιο κοντινοί του. Εκείνοι που ξέρουν τις συνήθειές του, τα ωράριά του, τις αδυναμίες του, ράβουν τα κοστούμια, κουράρουν τις ασθένειες, μαγειρεύουν και δοκιμάζουν τα φαγητά του.
Από την εποχή που διατέλεσε κατάσκοπος στην Ανατολική Γερμανία και κατόπιν  διεφθαρμένος αντιδήμαρχος στο Λένινγκραντ, έχει μάθει άψογα την προπαίδεια της εξουσίας. Γνωρίζει στην εντέλεια ότι οι ηγεμόνες που μονοπωλούν την εξουσία δεν πέφτουν όταν τους μισούν οι εχθροί τους. Αποκαθηλώνονται όταν αρχίζουν να μην τους φοβούνται οι υπηρέτες τους.
Το βασικό πρόβλημά του είναι ότι στη μακρόχρονη θητεία του ως επικεφαλής της Ρωσικής Ομοσπονδίας δεν έχει θεμελιώσει ένα συμπαγές κυριαρχικό σύστημα όπως εκείνο του Κομμουνιστικού Κόμματος στην Κίνα ή των θεοκρατικών Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης στο Ιράν. Ο συγκεντρωτικός μηχανισμός του δεν διαθέτει σαφείς ιδεολογικές εμπνεύσεις και αναφορές παρά μόνο εξαντλείται προβλέψιμα σε εθνικιστικές παρόλες.
Ο ίδιος είναι ο απόλυτος παραγωγός, σκηνοθέτης και σεναριογράφος της εξουσίας του. Αναπόδραστα, όλα επικεντρώνονται και περιστρέφονται γύρω από αυτόν. Η ασφάλεια της χώρας του ισοδυναμεί με την προσωπική ασφάλεια του ίδιου ως μοναδικού ηγετικού ατόμου και της πιστής κουστωδίας των πρωτοπαλίκαρων του στενού του κύκλου, η οποία παπαγαλίζει τις προτεραιότητές του.

Ο «ύποπτος» Σοϊγκού

Οι εικασίες των Δυτικών μυστικών υπηρεσιών, ότι τάχα τον επιβουλεύεται ο 70χρονος νυν επικεφαλής του Συμβουλίου Ασφάλειας Σεργκέι Σοϊγκού, μοιάζουν παρακινδυνευμένες. Οσο κι αν κανείς δεν ξέρει τι μπορεί να ξημερώσει πίσω από τα κοκκινότουβλα τείχη και τους εσωτερικούς μακριούς λευκούς διαδρόμους του Κρεμλίνου, ο Σοϊγκού κρίνεται μάλλον ως αδύναμος για να παίξει τον ρόλο του αποσταθεροποιητικού παράγοντα στην αρχιτεκτονική του αυταρχικού συστήματος εξουσίας του Πούτιν. Παραμένει από τους μακροβιότερους πολιτικούς συμμάχους του και απαρτίζει το μόνιμο παρεάκι του όταν εκείνος πηγαίνει για ψάρεμα και κυνήγι. Τα έκανε, βέβαια, μαντάρα ως υπουργός Αμυνας κατά την εισβολή στην Ουκρανία ώστε να αξιώσει ο μακαρίτης Γεβγκένι Πριγκόζιν να αυτοκτονήσει ο Σοϊγκού, ως πραγματικός αξιωματικός που απέτυχε στην αποστολή που του ανατέθηκε.
Τελικά, ο χάρος πήρε σε «μοιραίο» αεροπορικό δυστύχημα τον ολιγάρχη Πριγκόζιν και αφεντικό της μισθοφορικής παραστρατιωτικής ομάδας Βάγκνερ. Αντίθετα, ο πολύγλωσσος Σοϊγκού αναβαθμίστηκε και συνιστά τον σταθερό διεθνή νταραβεριτζή του Κρεμλίνου με αλλεπάλληλες επισκέψεις στις συμμαχικές πρωτεύουσες της Πιονγιάνγκ, της Τεχεράνης και του Πεκίνου. Χώρια που σχεδόν ηρωοποιήθηκε όταν έγινε απόπειρα δολοφονίας του τον περασμένο Νοέμβριο ενώ επισκεπτόταν τον τάφο συγγενικού του προσώπου στο χιονισμένο κοιμητήριο Τροϊεκουρόφσκογε στη Μόσχα.
Παρ’ όλα αυτά, το σύστημα χειραγώγησης του Πούτιν δεν αφήνει κανέναν άλλον να αγιάσει. Τους θέλει όλους στη σκιά του ηγεμόνα ακολουθώντας αδίστακτα το μακιαβελικό ρηθέν «ο σκοπός αγιάζει τα μέσα». Αμέσως μετά την ανταρσία και τον θάνατο του Πριγκόζιν το Κρεμλίνο ακόνισε τα χασάπικα μαχαίρια του.
Με μια καταιγιστική εκκαθαριστική επιχείρηση εξανάγκασε σε παραίτηση μια σειρά από πρωτοκλασάτα στελέχη του υπουργείου Αμυνας και καθαίρεσε τουλάχιστον 10 στρατηγούς. Απαντες μέλη και συνεργάτες του περιβάλλοντος του Σοϊγκού. Η πλειονότητά τους συνελήφθη και φυλακίστηκε με τις βαρύτατες κατηγορίες της απάτης και της διαφθοράς. Φορτωμένοι με τέτοια ρετσινιά εξασθένησε και η όποια δημοτικότητα του αποκομμένου πλέον από ενεργά στηρίγματα πολιτικού τους κηδεμόνα.
Αυτές τις δόλιες μεθόδους απαξίωσης, δυσμένειας και παραγκωνισμού βλέπουν οι «σιλοβίκι», οι ευλαβικά πιστοί της εσωτερικής αυλής του νεοτσάρου, και δεν τολμούν να αναμετρηθούν με το ανάστημα του μόλις 1,68 μ. Πούτιν που φοράει παπούτσια με διπλοτριπλούς πάτους και ψηλά τακούνια για μερικούς πόντους παραπάνω. Κι όμως, ανάμεσα σε αυτούς τους ευθυγραμμισμένους με τα οράματά του αυλικούς -επικεφαλής μυστικών υπηρεσιών, στρατιωτικά γεράκια που πιστώθηκαν την προσάρτηση της Κριμαίας, επιτελάρχες που χρεώνονται το κάζο στην Ουκρανία καθώς και ορισμένους έμπιστους Κροίσους όπως ο Σεργκέι Ρολντούγκιν και ο Αρκάντι Ρότενμπεργκ- ανιχνεύει τους πιθανούς πολιτικούς σαμποτέρ της εξουσίας του. Ετσι κι αλλιώς, οι ηγέτες της ρωσικής αντιπολίτευσης είτε πεθαίνουν στις φυλακές είτε βρίσκονται εξόριστοι στο εξωτερικό.

Υπό κανονικές συνθήκες συνταγματικής νομιμότητας, σε μια φιλελεύθερη δημοκρατική και φιλειρηνική χώρα ο Πούτιν δεν θα έστρεφε καν το βλέμμα σε ημερολόγια ή ρολόγια που θα μετρούσαν τη διάρκεια μέχρι την αποχώρησή του από το προεδρικό πόστο. Ψυχρά, αθόρυβα, κυνικά θα παρέτεινε δίχως άγχος την παραμονή του στην προεδρία έως το 2036, που τυπικά έχει το δικαίωμα.

Μακριά από την εξουσία

Τόσο σίγουρος για την ισχύ και την αξία του ώστε η απουσία του από το Κρεμλίνο θα έμοιαζε αδιανόητη. Κι ας τον μουμιοποιούσαν μετά σε κάποιο μαυσωλείο. Ο ίδιος, ωστόσο, δεν είναι όπως οι αυτοκράτορες Ρομανόφ που φαντάζονταν τους εαυτούς τους αιώνιους, ούτε όπως οι Σοβιετικοί κομμουνιστές γενικοί γραμματείς που οραματίζονταν τη δική τους πάρτη ως διαχρονικά αναντικατάστατη.
Ανήκει σε εκείνη την εγωπαθή πάστα των εξουσιομανών και αντιλαμβάνεται την ίδια την ύπαρξη της Ρωσίας μέσα από τη δική του παραμονή στην εξουσία. Κουβαλάει μέσα του ψήγματα της διαταραχής του μεγαλείου ενός Λουδοβίκου ΙΔ’, που διατυμπάνιζε «μετά από μένα το χάος». Στην πραγματικότητα δεν φοβάται τους πιθανούς διαδόχους του, τρέμει μια ζωή μακριά από την εξουσία του, την οποία μεταφράζει ως συνώνυμη της δόξας της πατρίδας του. Αλλά δεν πρόκειται να το μαρτυρήσει ποτέ. Ως σπουδαίος αρτίστας της προσποίησης, δεν πρόκειται να δείξει την αδυναμία του μέχρι την τελευταία στιγμή. Ο χαρακτήρας του, άλλωστε, διαμορφώθηκε από δύο παραδόσεις.
Από τη μια, τη βάναυση κουλτούρα των συμμοριών του δρόμου και των γυμναστηρίων του τζούντο στο παλιό Λένινγκραντ. Από την άλλη, τη μαθητεία του στις τεχνικές της παρακολούθησης, της μυστικοπάθειας και της βίαιης εσωτερικής καταστολής της KGB. Και οι δύο τον δίδαξαν να δείχνει ένα γενναίο πρόσωπο σε ένα χαμένο παιχνίδι. Και αυτό υποδύεται σήμερα, έστω απομονωμένος και κρυπτόμενος.

Φωτογραφίες: Getty images / Ideal image, Π.Θ.

«Τα διαζύγια στην παράταξη δεν πήγαν ποτέ καλά»: Ποια στελέχη της ΝΔ ζήτησαν επιστροφή Σαμαρά και Καραμανλή

  Κυριακή, 17 Mαϊου, 2026

Δεν έχει το δικαίωμα να λείψει κανείς, είπε ο Τάκης Θεοδωρικάκος - Ενωτικά μηνύματα και από Χατζηδάκη, Γεωργιάδη - Τι τόνισε ο Δένδιας, για «συγκρούσεις που λύνονται με ένα τηλέφωνο, με μία συνάντηση» μίλησε ο συνεργάτης του Αντώνη Σαμαρά, Δημήτρης Γιάννος

• Στελέχη της ΝΔ ζήτησαν την επιστροφή πρώην πρωθυπουργών στο συνέδριο του κόμματος, τονίζοντας την ανάγκη ενότητας για τις εκλογές του 2027.
• Ο υπουργός Ανάπτυξης Τάκης Θεοδωρικάκος δήλωσε ότι κανείς δεν έχει το δικαίωμα να λείπει, αναφερόμενος σε προσωπικότητες με ιστορική σχέση στην παράταξη.
• Ο Δημήτρης Γιάννου, μέλος της Πολιτικής Επιτροπής, εξέφρασε δυσαρέσκεια για την απουσία Καραμανλή και Σαμαρά, χαρακτηρίζοντας τη διαγραφή του Σαμαρά μεγάλο λάθος.
• Ο Άδωνις Γεωργιάδης και ο Κωστής Χατζηδάκης ζήτησαν επίσης πανστρατιά, ενώ ο Νίκος Δένδιας υπεραμύνθηκε της παρακαταθήκης του Κώστα Καραμανλή.

Με δεδομένη την απουσία των πρώην πρωθυπουργών από το συνέδριο της ΝΔ, του Αντώνη Σαμαρά που έχει διαγραφεί και του Κώστα Καραμανλή που επέλεξε να μην δώσει το «παρών», μια σειρά στελεχών της ΝΔ ζήτησε την επιστροφή των «πρώην», σε μια λογική πανστρατιάς για μια μεγάλη νίκη στις εκλογές του 2027.
Τον βασικό τόνο έδωσε ο υπουργός Ανάπτυξης, Τάκης Θεοδωρικάκος. «Η μάχη που θα δώσουμε δεν θα είναι εύκολη, θα είναι η πιο δύσκολη που έχουμε περάσει τα τελευταία χρόνια. Δεν έχει το δικαίωμα να λείψει κανείς και αυτό για να είμαι σαφής αφορά τους πάντες και ιδιαίτερα ανθρώπους και προσωπικότητες που έχουν ιστορική σχέση με την παράταξη. Η ΝΔ ήταν, είναι και θα είναι το σπίτι τους. Γιατί δεν μπορεί να είναι διαφορετικά, κανένα πρόβλημα δεν λύνεται με την απουσία ή με τα πολιτικά διαζύγια που δεν πήγαν ποτέ καλά σε αυτή την παράταξη. Αυτό ας το σκεφτούν όλοι καλά, γιατί υπάρχει χρόνος» είπε με νόημα.

Στα πηγαδάκια σχολιάστηκε αρκετά και η ομιλία του Δημήτρη Γιάννου, μέλους της Πολιτικής Επιτροπής της ΝΔ και του Δ.Σ. του Ιδρύματος «Αντώνης Σαμαράς». «Δεν μου αρέσει που σε αυτό το συνέδριο δεν βλέπω τον Κώστα Καραμανλή και τον Αντώνη Σαμαρά. Δύο πυλώνες της παράταξης, που έχουν δώσει αγώνες, δύο πρώην πρωθυπουργούς που, αντί να αποτελούν το πλεονέκτημά μας, αντιμετωπίστηκαν σαν βάρος. Αντί να ζητάμε τη γνώμη τους, τους περιθωριοποιήσαμε. Αντί να τους σεβαστούμε έμπρακτα, τους θεωρήσαμε αναλώσιμους» είπε.
Και προσέθεσε: «Η διαγραφή του Αντώνη Σαμαρά ήταν και παραμένει ένα μεγάλο λάθος, γιατί οι απόψεις του αγγίζουν την καρδιά της βάσης μας, όπως εξάλλου θυμόμαστε από τα προηγούμενα συνέδρια. Οι διαφορές, οι αντιθέσεις ακόμη και οι συγκρούσεις δεν λύνονται με διαγραφές ούτε με διαμεσολαβητές. Λύνονται με ένα τηλέφωνο, με μία συνάντηση, με προσωπική, ανθρώπινη και γενναία πρωτοβουλία».
«Τα γινάτια δεν συνιστούν πολιτική. Οποιος περιορίζεται στο μικρό και προσωπικό θα είναι υπόλογος» είπε από διαφορετική οπτική ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος της ΝΔ Δημήτρης Μαρκόπουλος. Και κορυφαία στελέχη της ΝΔ όμως ζήτησαν πανστρατιά εν όψει της κάλπης. Ο Άδωνις Γεωργιάδης αναφέρθηκε στην κυβέρνηση Σαμαρά - Βενιζέλου και μίλησε για την ανάγκη «να γυρίσουν όλοι σπίτι τους», ενώ σε αντίστοιχα ενωτικό κλίμα κινήθηκε ο αντιπρόεδρος της ΝΔ Κωστής Χατζηδάκης.

Και ο Νίκος Δένδιας, ο οποίος ζήτησε «να πάμε όλοι μαζί», υπεραμύνθηκε της παρακαταθήκης του Κώστα Καραμανλή. «Αποδεικνύουμε ότι διατηρούμε δυναμισμό. Ότι μπορούμε, επιτέλους, να πραγματοποιήσουμε την επανίδρυση του κράτους. Το μέγα πρόταγμα της κυβέρνησης του Κώστα Καραμανλή» είπε ο κ. Δένδιας, ο οποίος επίσης αναφέρθηκε στην εξάρθρωση της Χρυσής Αυγής που έγινε επί κυβέρνησης Σαμαρά, με τον ίδιο τότε στο υπουργείο Δημοσίας Τάξεως.

ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ

Η Ηλεία στο κλαμπ των μεγάλων. H ΠΑΣ Πύργος γυναικών στην Α' Εθνική. Με ποιους θα παίζει ο Πύργος στην Α Εθνική

  Κυριακή, 17 Mαϊου, 2026

Στο κλαμπ των μεγάλων του ελληνικού ποδοσφαίρου θα βρίσκεται τη νέα σεζόν ο ΠΑΣ Πύργος. Το πρωτάθλημα της Α Εθνικής, δεν έχει ολοκληρωθεί ακόμα. Με τα τωρινά δεδομένα και μια αγωνιστική να απομένει, η κατηγορία θα έχει τη νέα σεζόν τις εξής ομάδες: ΠΑΟΚ, ΑΕΚ, Αστέρας Τρίπολης, Παναθηναϊκός, ΟΦΗ, Ρέθυμνο, Αγία Παρασκευή, ΝΠΣ Βόλος, Οδυσσέας, Κηφισιά, Βόλος 2004, Ν. Ατρομήτου, ΠΑΣ Πύργος, Σειρήνες Γρεβενών ή Χαλκίδα (παίζουν μπαράζ αύριο). Ελπίδες παραμονής έχει και η Θεόνη Τρικάλων, με Ατρόμητο και Βόλο να προηγούνται με δυο βαθμούς.

ΠΑΤΡΙΣ

Eurovision 2026: Η Βουλγαρία μεγάλη νικήτρια του 70ού διαγωνισμού!

 Κυριακή, 17 Mαϊου, 2026

Για πρώτη φορά στην ιστορία της

Associated Press

Ο 70ός διαγωνισμός της Eurovision έφτασε στο τέλος του και μεγάλος νικητής της βραδιάς αναδείχθηκε η Βουλγαρία με τη Dara και το τραγούδι «BANGARANGA». Στη 2η θέση τερμάτισε το Ισραήλ και στην τρίτη βρέθηκε η Ρουμανία.

Μετά από μία συναρπαστική ανακοίνωση αποτελεσμάτων και σε συνδυασμό της ψήφου των επιτροπών αλλά και της τηλεψηφοφορίας η συνολική βαθμολογία διαμορφώθηκε ως εξής:

1. Βουλγαρία 516

2. Ισραήλ 343

3. Ρουμανία 296

4. Αυστραλία 287

5. Ιταλία 281

6. Φινλανδία 279

7. Δανία 243

8. Μολδαβία 226

9. Ουκρανία 221

10.Ελλάδα 220

11. Γαλλία 158

12.  Πολωνία 150

13. Αλβανία 145

14. Νορβηγία 134

15. Κροατία 124

16. Τσεχία 113

17. Σερβία 90

18. Μάλτα 89

19. Κύπρος 75

20. Σουηδία 51

21. Βέλγιο 36

22. Λιθουανία 22

23. Γερμανία 12

24.Αυστρία 6

25. Ηνωμένο Βασιλείο 1