Αυτές τις μέρες ο ένθεος λαός της Ελλάδας, αλλά και ο ευρισκόμενος παντού εκτός των συνόρων της Ελληνισμός, βιώνει έναν καταιγισμό ανίερων σκανδάλων που τον προκάλεσαν και προκαλούν ιερωμένοι όλων των βαθμίδων και τίτλων. Από πού να ξεκινήσει κανείς; Από το ιστορικό και παλαίφατο Μοναστήρι της Αγίας Αικατερίνης του Σινά; Να περάσει από τη μεγαλόνησο Κρήτη με τη δική της μοναδική ιστορία και ιδιοπροσωπεία και να καταλήξει στο άλλο ιστορικό Μοναστήρι του Μεγάλου Σπηλαίου των Καλαβρύτων το οποίο έπαιξε πρωταρχικό ρόλο στις εξεγέρσεις κατά των Τούρκων;

Μιλούμε για καταστάσεις τις οποίες είναι δύσκολο να χωρέσει ο νους ανθρώπων που η πίστη και το ήθος βαραίνουν στους ώμους τους και μόνο το έρεβος της τραγικότητας μπορεί να τα χωρέσει.

Είναι αυτές οι σκανδαλώδεις καταστάσεις που κάνουν το παράπονο του Χριστού «δι’ υμών βλασφημείται το όνομά μου εν τοις έθνεσι» να ακούγεται ακόμα πιο γοερό.

Δεν μιλούμε απλώς για αστοχίες κοινών ανθρώπων, αλλά ιερέων και αρχιερέων οι οποίοι όφειλαν να είναι επίγειοι άγγελοι λόγω ακριβώς της αρχιεροσύνης και ιεροσύνης τους διά της οποίας στέκονται μπροστά στην Αγία Τράπεζα και προσφέρουν την αναίμακτη θυσία του Σώματος και του Αίματος του Χριστού.

Βέβαια θα ήταν άδικο να γενικευθεί η αποκαρδίωση για όλους τους αρχιερείς και ιερείς διότι υπάρχουν και σώοι οικονόμοι των μυστηρίων του Θεού, οι οποίοι αποτελούν αδάμαντες της Εκκλησίας και του Ελληνισμού. Αλλά όμως όσο πιο υπαρκτοί είναι τόσο πιο αθέατοι γίνονται και φανερώνονται εκείνοι οι οποίοι συγκροτούν έναν ρασοφορεμένο υπόκοσμο που αναδύει δυσοσμία, κι αυτός ο υπόκοσμος υπάρχει σε πολλά μέρη δυστυχώς, αλλού ασύδοτος, κι αλλού καμουφλαρισμένος κάτω από μανδύες θεσμών και ψευτοευσέβειας.

ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ