Τετάρτη, 4 Ιανουαρίου, 2026
Έχουμε αρκετά
μέλη στην οικογένεια μας (πέντε) που έχουν επιλέξει να βοηθούν ανθρώπους για να
βρουν την υγεία τους. Και εξηγούμε: Η Λίντα, RN (registered nurse) στο Γενικό
νοσοκομείο της Βοστώνης (Massachusetts General Hospital) στο καρκινικό τμήμα. H Κατερίνα – Ελένη NP (Nurse Practitioner στο Stanford Hospital,
San Francisco (bone marrow transplant – μεταμόσχευση νωτιαίου μυελού των οστών). Η Ελένη, RN στο Massachusetts General Hospital, καρκινικό τμήμα. Τον Γιώργο, RN στο παθολογικό τμήμα στο νοσοκομείο Ανδρέας Παπανδρέου στον
Πύργο και τη Σοφία, RN προϊσταμένη, στην αιμοκάθαρση στο Ολύμπιο στην Αμαλιάδα. Είμαστε υπερήφανοι τόσο για τη δουλειά που
κάνουν για να βοηθήσουν στην υγεία των συνανθρώπων μας και να τους υποστηρίξουν
ψυχολογικά, τόσο τους ασθενείς όσο και τις οικογένειές τους.
Φυσικά είναι και
πολλοί άλλοι που γνωρίζουμε, αλλά και που δεν γνωρίζουμε, και τους ευχαριστούμε
γιατί πέρα από τη δουλειά που κάνουν είναι και «ψυχολόγοι» και βοηθούν τους ασθενείς
και τις οικογένειες τους. Να είναι
ευλογημένοι!
Βασίλης Καυκάς, Βοστώνη
------------------------------
Η Παγκόσμια Ημέρα Καρκίνου δεν είναι ημέρα συμβολισμών αλλά αποτελεί υπενθύμιση ευθύνης, γνώσης και εγρήγορσης, τόσο για την πολιτεία όσο και για τον καθένα ξεχωριστά. Ιδιαίτερα ανησυχητικά είναι τα δεδομένα που αφορούν τον καρκίνο του μαστού, τη συχνότερη κακοήθεια στις γυναίκες.
Ο καρκίνος παραμένει μία από τις μεγαλύτερες προκλήσεις της σύγχρονης εποχής. Δεν κάνει θόρυβο όταν ξεκινά, αλλά αφήνει βαθύ αποτύπωμα όταν αποκαλυφθεί. Η Παγκόσμια Ημέρα Καρκίνου δεν είναι ημέρα συμβολισμών αλλά αποτελεί υπενθύμιση ευθύνης, γνώσης και εγρήγορσης, τόσο για την πολιτεία όσο και για τον καθένα ξεχωριστά. Ιδιαίτερα ανησυχητικά είναι τα δεδομένα που αφορούν τον καρκίνο του μαστού, τη συχνότερη κακοήθεια στις γυναίκες. Όπως επισημαίνει η Ρομίνα Αλεβίζου, χειρουργός μαστού – βιολόγος και επιμελήτρια Β΄ Κλινικής Μαστού στο ΙΑΣΩ, τα τελευταία χρόνια καταγράφεται σαφής αύξηση των περιστατικών, τόσο παγκοσμίως όσο και στη χώρα μας.
«Υπολογίζεται ότι περίπου 4.000 γυναίκες κάθε χρόνο νοσούν από καρκίνο του μαστού στην Ελλάδα, ενώ αποτελεί τη δεύτερη αιτία θανάτου για τις γυναίκες ηλικίας 45 έως 60 ετών», τονίζει.
Περισσότερα περιστατικά πιο πολλές διαγνώσεις
Με απλά λόγια, οι γυναίκες εξετάζονται περισσότερο και αυτό είναι θετικό. Όμως η εικόνα δεν σταματά εκεί.
Τρόπος ζωής και παράγοντες κινδύνου
Η σύγχρονη δυτική καθημερινότητα φαίνεται να παίζει τον ρόλο της. «Δεν υπάρχει επιστημονικά αποδεδειγμένο ένα και μοναδικό αίτιο, όμως είναι βέβαιο ότι τα τελευταία 20 χρόνια έχουν αλλάξει πολλά στον τρόπο ζωής μας», σημειώνει η κ. Αλεβίζου. Άγχος, έλλειψη σωματικής άσκησης, παχυσαρκία, αυξημένη κατανάλωση αλκοόλ, κάπνισμα, κατάχρηση ορμονικών σκευασμάτων μετά την εμμηνόπαυση, αλλά και η αυξημένη χρήση ορμονικών θεραπειών για υποβοηθούμενη αναπαραγωγή σε νεαρές γυναίκες, συνθέτουν -όπως λέει- ένα «εκρηκτικό» μίγμα παραγόντων κινδύνου.
«Για εμένα, όλα αυτά είναι επιβαρυντικοί παράγοντες, χωρίς ωστόσο να είναι απολύτως επιστημονικά αποδεδειγμένο ότι από μόνα τους προκαλούν καρκίνο του μαστού», διευκρινίζει.
Κληρονομικότητα: ο μύθος και η πραγματικότητα
Ένα ακόμη κρίσιμο στοιχείο αφορά την κληρονομικότητα. Παρά τη διάχυτη αντίληψη, τα καθαρά κληρονομικά περιστατικά αποτελούν μικρό ποσοστό. «Μόνο περίπου 9% των περιπτώσεων έχουν αποδεδειγμένη κληρονομική βάση μέσω γονιδιακού ελέγχου», εξηγεί η κ. Αλεβίζου. «Το 68% είναι σποραδικοί καρκίνοι, που σχετίζονται με περιβαλλοντικούς και τρόπους ζωής παράγοντες, ενώ ένα 23% είναι οικογενείς περιπτώσεις, όπου υπήρχε ιστορικό στην οικογένεια, χωρίς όμως να ανιχνευθεί παθογόνος γονιδιακή μετάλλαξη».
Ο χρόνος αμείλικτος παράγοντας
Στο ίδιο μήκος κύματος, αλλά με ακόμη πιο κοφτή προειδοποίηση, τοποθετείται και ο Ηλίας Λιόλης, Παθολόγος-Ογκολόγος στο Πανεπιστημιακό Γενικό Νοσοκομείο Πατρών – Ρίο και διδάκτωρ της Ιατρικής Σχολής Πατρών, βάζοντας στο επίκεντρο τον πιο αμείλικτο παράγοντα όλων: τον χρόνο.
Όπως τονίζει, στον καρκίνο ο χρόνος δεν είναι απλώς μία μεταβλητή της θεραπείας, αλλά ο «αόρατος καταλύτης» που καθορίζει αν η νόσος θα αντιμετωπιστεί ριζικά ή θα εξελιχθεί σε χρόνια κατάσταση. Η καθυστέρηση στη διάγνωση -είτε από φόβο, είτε από άγνοια συμπτωμάτων, είτε από δυσκολία πρόσβασης στο σύστημα υγείας- μειώνει δραματικά τις πιθανότητες ίασης. «Όταν ένας όγκος διαγνωστεί σε προχωρημένο στάδιο, χάνεται συχνά η δυνατότητα ριζικής χειρουργικής αντιμετώπισης και περιοριζόμαστε σε παρηγορητικές θεραπείες», επισημαίνει.
Ο ίδιος υπογραμμίζει ότι σήμερα η επιστήμη μπορεί να προλάβει, να ελέγξει και σε πολλές περιπτώσεις να εξαλείψει μορφές καρκίνου, αρκεί να της δοθεί ο απαραίτητος χρόνος. «Δεν μιλάμε πια για θεωρία», επισημαίνει. «Καρκίνοι που δεν θα έπρεπε να κοστίζουν ζωές: Ο καρκίνος του δέρματος (μελάνωμα), ο καρκίνος του τραχήλου της μήτρας και ο καρκίνος του μαστού έχουν ποσοστά επιβίωσης που αγγίζουν ή ξεπερνούν το 90% όταν ανιχνεύονται νωρίς. Ειδικά ο καρκίνος του τραχήλου της μήτρας μπορεί πλέον να εξαλειφθεί σχεδόν πλήρως μέσω του εμβολιασμού και του προληπτικού ελέγχου», σημειώνει.
Κενό στην ολιστική φροντίδα
Ο κ. Λιόλης δεν παραλείπει να αναδείξει και μια λιγότερο συζητημένη διάσταση: το κενό στην ολιστική φροντίδα του καρκινοπαθούς στην Ελλάδα. Παρά τις σύγχρονες θεραπείες, οι ασθενείς συχνά καλούνται να διαχειριστούν μόνοι τους το ψυχολογικό βάρος, το κοινωνικό στίγμα και την ανασφάλεια της επόμενης ημέρας. Η απουσία οργανωμένης κατ’ οίκον νοσηλείας και συστηματικής ψυχοκοινωνικής υποστήριξης αφήνει μεγάλα περιθώρια ανισότητας, ιδιαίτερα εκτός μεγάλων αστικών κέντρων.
«Πέρα από τα φάρμακα, το μεγαλύτερο κενό εντοπίζεται στην ολιστική φροντίδα και την ψυχοκοινωνική στήριξη. Προγράμματα όπως το «Μαζί και στο σπίτι» του συλλόγου Κ.Ε.Φ.Ι. προσπαθούν να καλύψουν την έλλειψη οργανωμένης ανακουφιστικής φροντίδας στο σπίτι. Φορείς όπως το Άλμα Ζωής και η Ελληνική Ομοσπονδία Καρκίνου (ΕΛΛΟΚ) παρέχουν καθοδήγηση για τα ασφαλιστικά δικαιώματα και την κοινωνική επανένταξη», αναφέρει.
Καρκίνοι στο «προσκήνιο»
Ο κ. Λιόλης επισημαίνει δε ότι «Παρατηρείται μια ανησυχητική αύξηση περιστατικών σε νεότερες ηλικίες (25-50 ετών), κυρίως λόγω της εξέλιξης των συνηθειών μας. Καρκίνοι του Γαστρεντερικού (Παχύ έντερο, Πάγκρεας): Συνδέονται άμεσα με την κατανάλωση υπερ-επεξεργασμένων τροφίμων, τη ζάχαρη και την παχυσαρκία. Καρκίνος του Πνεύμονα σε μη καπνιστές: Η περιβαλλοντική ρύπανση και η κλιματική αλλαγή αναδεικνύονται σε κρίσιμους παράγοντες» και τέλος, κρούει τον κώδωνα του κινδύνου για τις συνέπειες της πανδημίας, οι οποίες τώρα γίνονται ορατές: λιγότερα screening, καθυστερημένες διαγνώσεις και περισσότερα περιστατικά που εμφανίζονται ήδη σε προχωρημένο στάδιο.
«Ο καρκίνος μπορεί να είναι μια από τις μεγαλύτερες προκλήσεις της εποχής μας, αλλά η επιστήμη, η πρόληψη και η αλληλεγγύη αλλάζουν πλέον τους όρους του παιχνιδιού. Ας κρατήσουμε τρεις βασικές αλήθειες: Η πρόληψη είναι η πιο ισχυρή θεραπεία: Ο χρόνος είναι σύμμαχος όταν του δίνουμε την ευκαιρία μέσω των τακτικών ελέγχων. Κανείς δεν είναι μόνος: Οι σύλλογοι ασθενών στην Ελλάδα αποτελούν μια ισχυρή αλυσίδα προστασίας και ενημέρωσης. Η γνώση νικά τον φόβο: Η ενημέρωση για τα δικαιώματά μας και τις διαθέσιμες δωρεάν εξετάσεις μετατρέπει την αβεβαιότητα σε πράξη», καταλήγει ο κ. Λιόλης.
Στην Ηλεία
Σε δηλώσεις του στο ρ/σ ORT FM 92,3 και στην εκπομπή «On Air», ο διοικητής του Γενικού Νοσοκομείου Ηλείας Σπύρος Πολίτης ανέφερε ότι προστέθηκαν και ειδικότητες που δεν υπήρχαν ποτέ στο νοσοκομείο, όπως για παράδειγμα Αιμοτολόγος και Ογκολόγος, αφού είναι πολύ μεγάλες οι ανάγκες του νομού σε αυτές τις παθήσεις. «Θέλουμε σε πρώτο επίπεδο να μπορούν να καλύπτονται οι ασθενείς και να μη χρειάζεται, ακόμα και για τις επαναληπτικές εξετάσεις να πηγαίνουν προς την Πάτρα» είπε χαρακτηριστικά. Όσον αφορά το νοσοκομείο της Αμαλιάδας, ένα από τα βασικά και καινοτόμα στοιχεία είναι η ίδρυση Ογκολογικού Τμήματος, ώστε να μπορούν να παρέχονται ακόμα και βραχείας νοσηλείας θεραπείες ογκολογικών ασθενών.
ΠΑΤΡΙΣ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου