Παρασκευή, 10 Αυγούστου, 2012
Του Αντώνη Διαματάρη
Οι αριθμοί της ανεργίας στην Ελλάδα για τον μήνα Μάιο είναι συγκλονιστικοί. Κι ακόμα φως δεν φαίνεται πουθενά.
Για τον γενικό πληθυσμό σκαρφάλωσε στο 23% και για τη νεολαία, κάτω των 25 ετών, στο 55%.
Τέτοια ανεργία έχει να δει η Ελλάδα από την δεκαετία του ‘60 αλλά τότε η οικονομία της αναπτυσσόταν με γρήγορους ρυθμούς, ενώ τώρα συρρικνώνεται δραματικά.
Για να συνειδητοποιήσουμε, αν χρειάζεται, ακόμα καλύτερα τη σημασία αυτών των ποσοστών σημειώνω, ως σημείο σύγκρισης, ότι το ποσοστό της ανεργίας στην Αμερική στην διάρκεια του μεγάλου Κραχ, σταμάτησε στο 24,9%, το 1933.
Με τους ρυθμούς που αυξάνεται η ανεργία στην Ελλάδα - 6% αύξηση σε ένα χρόνο - πολύ σύντομα όχι μόνο θα φτάσει αλλά και θα υπερβεί κατά πολύ το ποσοστό αυτό.
Καμιά κοινωνία, κυρίες και κύριοι, δεν μπορεί να αντέξει τέτοια ποσοστά ανεργίας για πολύ. Καμιά. Είναι βέβαιο, λοιπόν, ότι η κοινωνία θα αντιδράσει, είναι βέβαιο ότι θα αντιδράσει πολιτικά, είναι βέβαιο ότι θα αντιδράσει βίαια, αν δεν μπει σε εφαρμογή ένα τολμηρό σχέδιο καταπολέμησης της ανεργίας, και γρήγορα. Ολοι έχουμε δει φωτογραφίες με τις ουρές για συσσίτιο που σχημάτιζε ο πεινασμένος κόσμος στη Νέα Υόρκη κατά τη διάρκεια του Κραχ.
Και έχουμε επίσης δει φωτογραφίες ανθρώπων να βάζουν τέρμα στη ζωή τους πέφτοντας από παράθυρα στη Γουόλ Στριτ ορμώμενοι από απόγνωση.
Το ερώτημα αν είχε αποτύχει ο καπιταλισμός ήταν στα χείλη πολλών.
Η εκλογή όμως του FDR (Φράνκλιν Ρούζβελτ) άλλαξε τον ρου της Ιστορίας.
Εφάρμοσε ένα ριζοσπαστικό σχέδιο ανόρθωσης της Οικονομίας, το οποίο περιλάμβανε το Social Security, το επίδομα ανεργίας, που ανακούφισαν τον λαό και που τελικά με την είσοδο της χώρας στον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο βελτιώθηκε η κατάσταση στην Οικονομία.
Αντίθετα, τα χέρια της Ελλάδας είναι δεμένα.
Με τη χώρα χρεοκοπημένη, οι σημαντικές οικονομικές αποφάσεις παίρνονται εκτός Ελλάδας.
Κι από πάνω οι πολιτικοί αρχηγοί ...σφυρίζουν αδιάφοροι!
Με τη χώρα στο ευρώ το μόνο που μπορεί να ελπίζει είναι να αποβάλουν κάποτε οι Γερμανοί την ψύχωσή τους με τον πληθωρισμό, να αλλάξει η νομισματική πολιτική της Ευρωζώνης, μήπως και επανεκκινηθεί η σε κωματώδη κατάσταση ελληνική οικονομία.
Υπό αυτές τις συνθήκες, μόνο το χέρι του Θεού μπορεί να σώσει τη χώρα από βίαιες εκδηλώσεις αγανάκτησης των πεινασμένων.
Εκδηλώσεις που είναι δυνατόν να ανατρέψουν όχι μόνο την πολιτική κατάσταση στη χώρα αλλά και να την οδηγήσουν σε βίαιη, ανεξέλεγκτη έξοδο από το ευρώ.
Απλά, δεν μπορεί μια κοινωνία, όποια κι αν είναι, να αντέξει για πολύ τέτοια ποσοστά ανεργίας ή και χειρότερα. Δεν είναι δυνατόν.
Πηγή: Εθνικός Κήρυξ
Του Αντώνη Διαματάρη
Οι αριθμοί της ανεργίας στην Ελλάδα για τον μήνα Μάιο είναι συγκλονιστικοί. Κι ακόμα φως δεν φαίνεται πουθενά.
Για τον γενικό πληθυσμό σκαρφάλωσε στο 23% και για τη νεολαία, κάτω των 25 ετών, στο 55%.
Τέτοια ανεργία έχει να δει η Ελλάδα από την δεκαετία του ‘60 αλλά τότε η οικονομία της αναπτυσσόταν με γρήγορους ρυθμούς, ενώ τώρα συρρικνώνεται δραματικά.
Για να συνειδητοποιήσουμε, αν χρειάζεται, ακόμα καλύτερα τη σημασία αυτών των ποσοστών σημειώνω, ως σημείο σύγκρισης, ότι το ποσοστό της ανεργίας στην Αμερική στην διάρκεια του μεγάλου Κραχ, σταμάτησε στο 24,9%, το 1933.
Με τους ρυθμούς που αυξάνεται η ανεργία στην Ελλάδα - 6% αύξηση σε ένα χρόνο - πολύ σύντομα όχι μόνο θα φτάσει αλλά και θα υπερβεί κατά πολύ το ποσοστό αυτό.
Καμιά κοινωνία, κυρίες και κύριοι, δεν μπορεί να αντέξει τέτοια ποσοστά ανεργίας για πολύ. Καμιά. Είναι βέβαιο, λοιπόν, ότι η κοινωνία θα αντιδράσει, είναι βέβαιο ότι θα αντιδράσει πολιτικά, είναι βέβαιο ότι θα αντιδράσει βίαια, αν δεν μπει σε εφαρμογή ένα τολμηρό σχέδιο καταπολέμησης της ανεργίας, και γρήγορα. Ολοι έχουμε δει φωτογραφίες με τις ουρές για συσσίτιο που σχημάτιζε ο πεινασμένος κόσμος στη Νέα Υόρκη κατά τη διάρκεια του Κραχ.
Και έχουμε επίσης δει φωτογραφίες ανθρώπων να βάζουν τέρμα στη ζωή τους πέφτοντας από παράθυρα στη Γουόλ Στριτ ορμώμενοι από απόγνωση.
Το ερώτημα αν είχε αποτύχει ο καπιταλισμός ήταν στα χείλη πολλών.
Η εκλογή όμως του FDR (Φράνκλιν Ρούζβελτ) άλλαξε τον ρου της Ιστορίας.
Εφάρμοσε ένα ριζοσπαστικό σχέδιο ανόρθωσης της Οικονομίας, το οποίο περιλάμβανε το Social Security, το επίδομα ανεργίας, που ανακούφισαν τον λαό και που τελικά με την είσοδο της χώρας στον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο βελτιώθηκε η κατάσταση στην Οικονομία.
Αντίθετα, τα χέρια της Ελλάδας είναι δεμένα.
Με τη χώρα χρεοκοπημένη, οι σημαντικές οικονομικές αποφάσεις παίρνονται εκτός Ελλάδας.
Κι από πάνω οι πολιτικοί αρχηγοί ...σφυρίζουν αδιάφοροι!
Με τη χώρα στο ευρώ το μόνο που μπορεί να ελπίζει είναι να αποβάλουν κάποτε οι Γερμανοί την ψύχωσή τους με τον πληθωρισμό, να αλλάξει η νομισματική πολιτική της Ευρωζώνης, μήπως και επανεκκινηθεί η σε κωματώδη κατάσταση ελληνική οικονομία.
Υπό αυτές τις συνθήκες, μόνο το χέρι του Θεού μπορεί να σώσει τη χώρα από βίαιες εκδηλώσεις αγανάκτησης των πεινασμένων.
Εκδηλώσεις που είναι δυνατόν να ανατρέψουν όχι μόνο την πολιτική κατάσταση στη χώρα αλλά και να την οδηγήσουν σε βίαιη, ανεξέλεγκτη έξοδο από το ευρώ.
Απλά, δεν μπορεί μια κοινωνία, όποια κι αν είναι, να αντέξει για πολύ τέτοια ποσοστά ανεργίας ή και χειρότερα. Δεν είναι δυνατόν.
Πηγή: Εθνικός Κήρυξ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου