Παρασκευή, 29 Αυγούσρου, 2025
Χρήστος
Στασινόπουλος
Μήνυμα προς τον Ντόναλντ Τραμπ, αλλά και την Ευρώπη, θέλει να στείλει η
Κίνα, τόσο με την Σύνοδο του SCO, όσο και με τη μεγάλη στρατιωική
παρέλαση για τη νίκη της επί της Ιαπωνίας στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο- Πούτιν,
Μόντι, Κιμ γιονγκ Ουν, στο πλευρό του Σι
Με τις ΗΠΑ του Ντόναλντ Τραμπ να έχουν πλέον
επιλέξει ανοιχτά την αντικατάσταση της προβολής «ήπιας ισχύος» με το… δίκαιο
του ισχυρού στην εξωτερική τους πολιτική, τα περιθώρια για τον βασικό
ανταγωνιστή της Αμερικής σε παγκόσμιο επίπεδο να συνεχίσει να πορεύεται
ποντάροντας στο προηγούμενο μοντέλο έχουν στενέψει. Το δόγμα της επίδειξης
πραγματικής πολιτικής και στρατιωτικής ισχύος, φαίνεται ότι γίνεται κεντρικό
στοιχείο της διεθνούς εικόνας της Κίνας και η πρώτη
απόδειξη αυτού αναμένεται την εβδομάδα που μας έρχεται.
Ο Σι ετοιμάζεται για μαραθώνιο συναντήσεων και για επίδειξη δύναμης
Ο πρόεδρος της Κίνας Σι Τζινπίνγκ αναμένεται να έχει ένα ιδιαίτερα «βαρύ πρόγραμμα» καθώς θα υποδεχθεί
δεκάδες ηγέτες από όλο τον κόσμο επί περίπου τέσσερις ημέρες καθώς την Κυριακή
ξεκινάει η διήμερη σύνοδος κορυφής του Οργανισμού Συνεργασίας της Σανγκάης (SCO) στην Τιανζίν και εν συνεχεία στις 3 του μηνός Σεπτεμβρίου θα
πραγματοποιηθεί μια μεγάλη στρατιωτική παρέλαση στο Πεκίνο και την Πλατεία
Τιενανμέν για την 80η Επέτειο της Ημέρας της Νίκης στον Πόλεμο κατά της
Ιαπωνικής Επιθετικότητας και στον Παγκόσμιο Αντιφασιστικό Πόλεμο [sic].
Η κινεζική ηγεσία ευελπιστεί ότι οι δύο διοργανώσεις θα υπογραμμίσουν όχι
μόνο τον ρόλο της χώρας ως τον βασικό πόλο ισχύος στην Ευρασία, αλλά ότι το
μήνυμα σχετικά με την ισχύ της Κίνας θα φτάσει σε όλο τον πλανήτη, τόσο στην
απέναντι πλευρά του Ειρηνικού, όσο και στην Ευρώπη και πέρα από εκεί.
Ο SCO θεωρείται αποτυχία…
Η σύνοδος κορυφής στην Τιαντζίν, είναι σχεδιασμένη έτσι ώστε να
επιβεβαιώσει ότι ο βασικός παίκτης του SCO είναι η Κίνα παρά το γεγονός ότι τα δυτικά μέσα τείνουν να υποτιμούν -όχι
αδίκως μέχρι τώρα- την σημασία του Οργανισμού.
Σύμφωνα με τους αναλυτές, ο οργανισμός δεν έχει κάνει απολύτως τίποτε ώστε
να επιλύσει συγκρούσεις ανάμεσα στα μέλη του ή ανάμεσα σε μέλη του και
εξωτερικούς παράγοντες, όποτε αυτές έχουν ξεσπάσει.
Επί παραδείγματι δεν έκανε τίποτα για να περιορίσει την κλιμάκωση των
εντάσεων μεταξύ Ινδίας και Πακιστάν μετά τις τρομοκρατικές επιθέσεις στο
Κασμίρ. Χρειάστηκε η μεσολάβηση των ΗΠΑ για να αποκλιμακωθεί η βία, όπως
τουλάχιστον διατείνεται ο Τραμπ.
Επιπλέον η αποτυχία της SCO να καταδικάσει ρητά την διασυνοριακή
τρομοκρατία στο Κασμίρ σε κοινή δήλωση της συνάντησης των υπουργών Άμυνας στα
τέλη Ιουνίου οδήγησε την Ινδία να αρνηθεί να την υπογράψει.
Αντίστοιχα οι αναλυτές υποστηρίζουν ότι όταν το Ισραήλ επιτέθηκε στο Ιράν,
η SCO εξέδωσε μόνο μια ανακοίνωση με την έντονη καταδίκη των επιθέσεων. Ωστόσο,
και σε αυτή την περίπτωση τονίζουν ότι η Ινδία αποστασιοποιήθηκε επίσημα από
την δήλωση της SCO.
Οι ίδιοι υποστηρίζουν επίσης ότι η SCO δεν θα καταφέρει να επιλύσει ούτε τις εντάσεις μεταξύ Ινδίας και Κίνας
σχετικά με ένα νέο μεγαφράγμα στο Θιβέτ.
…Αλλά μοιάζει περισσότερο με κινεζική «βιτρίνα»
Αυτό όμως που μοιάζει να λείπει στην παραπάνω εξίσωση, είναι η εκτίμηση πως
η SCO είναι απλά η «βιτρίνα» της κινεζικής ισχύος.
Οι αναλυτές ξεχνούν ότι η πραγματική κερδισμένη στην σύγκρουση Ινδίας-
Πακιστάν ήταν η Κίνα, αφού (είτε πραγματικές, είτε ψευδείς) οι αναφορές για την
επικράτηση των κινεζικών μαχητικών που χρησιμοποιούσε το Πακιστάν έναντι των
αμερικανικών της Ινδίας, απέδειξαν ότι η κινεζική τεχνολογία (και δη η
στρατιωτική) δεν μπορεί πλέον να αγνοηθεί.
Επιπλέον φαίνεται να ξεχνούν ότι η Κίνα στον «πόλεμο του νερού» πέριξ των
Ιμαλαϊών, πήρε το μέρος του Πακιστάν ενώ παράλληλα επιβλήθηκε
χωρίς ιδιαίτερη προσπάθεια στην Ινδία όσον αφορά στο μεγαφράγμα του Γιαρλουνγκ
Τσανγκπό που κατασκευάζει το Πεκίνο στην ανάντη του Βραχμαπούτρα.
Η συμμετοχή στη Σύνοδο, των ηγετών του Αζερμπαϊτζάν, Ιλχάμ Αλίγιεφ, αλλά
και του πρωθυπουργού της Αρμενίας Νικόλ Πασινιάν, που έχουν καθεστώς παρατηρητή
στην SCO, αποδεικνύει επίσης ότι η κινεζική ηγεσία απλώνει όντως την επιρροή της
μέχρι και τον Καύκασο, όπου προσφάτως ο Ντόναλντ Τραμπ έβαλε πόδι υποτίθεται για να φέρει την ειρήνη
μεταξύ των δύο πλευρών, αλλά επί της ουσίας για να πάρει υπό Αμερικανικό έλεγχο
τον στρατηγικής σημασίας Διάδρομο του Ζανγκεζούρ (που μετονομάστηκε σε Διαδρόμου Τραμπ για τη Διεθνή Ειρήνη και Ευημερία).
Σι, Μόντι και Πούτιν μαζί με έμφαση στην Ινδία
Αυτό όμως που πραγματικά αποτελεί μήνυμα προς την κυβέρνηση Τραμπ, αλλά και
στην Ευρώπη, είναι πως στη Σύνοδο θα κάτσουν μαζί στο ίδιο τραπέζι, ο Σι
Τζινπίνγκ, ο πρόεδρος της Ρωσίας Βλαντίμιρ Πούτιν και ο πρωθυπουργός της Ινδίας
Ναρέντρα Μόντι.
Ίσως για πρώτη φορά, εδώ και καιρό, το ενδιαφέρον στην συγκεκριμένη…
συνάντηση δεν θα πέσει τόσο στον Ρώσο πρόεδρο όσο στον Ινδό πρωθυπουργό, κι
αυτό γιατί η χώρα του είναι αυτή που φαίνεται να υποφέρει για λογαριασμό της
Ρωσίας από τους δασμούς του Ντόναλντ Τραμπ. Οι επιπλέον δασμοί
που επέβαλλε ο πρόεδρος των ΗΠΑ στην Ινδία για το γεγονός ότι το Δελχί
συνεχίζει να αγοράζει ρωσικό πετρέλαιο είναι ίσως η αποφασιστική κίνηση που
ώθησε τον Μόντι να δεχθεί να επισκεφθεί το Πεκίνο για πρώτη φορά εδώ και επτά περίπου χρόνια.
Η κυβέρνηση της Ινδίας πηγαίνει στην Τιαντζίν με την πλάτη στον τοίχο, αφού
κατά τα φαινόμενα δεν μπορεί πλέον σε καμία περίπτωση να βασίζεται στην
αμερικανική στήριξη, παρά τα όσα αναφέρουν τα αμερικανικά μέσα ενημέρωσης για
τεράστιες επενδύσεις των αμερικανικών εταιρειών κολοσσών στην Ινδία. Αντίθετα
φαίνεται ότι μπορεί να βασίζεται στο.. ρωσικό πετρέλαιο. Το 2021, μόλις το 1%
του αργού πετρελαίου της Ινδίας προήλθε από τη Ρωσία. Σήμερα, το ποσοστό αυτό
υπερβαίνει το 35% (περίπου 1,75 εκατομμύρια βαρέλια την ημέρα) και το Δελχί
έχει έτσι εξοικονμήσει περισσότερα από 17 δισεκατομμύρια δολάρια από τις αρχές
του 2022, σύμφωνα με εκτιμήσεις αναλυτών. Αυτές οι εκπτώσεις έχουν κρατήσει τον
πληθωρισμό υπό έλεγχο και έχουν δώσει στον Μόντι περιθώριο να ανασάνει στο
εσωτερικό της χώρας.
Αν και κανείς δεν γνωρίζει εκ των προτέρων τι τελικά μπορεί να πάρει ο
Μόντι από την Σύνοδο -δεδομένου ότι η πρόσβαση στην αμερικανική αγορά
ουσιαστικά έχει γίνει πανάκριβη εξαιτίας των δασμών- πέρα από το να επιδείξει
διάθεση ενίσχυσης των δεσμών της χώρας του με το Πεκίνο και την Μόσχα, είναι
σίγουρο ότι η παρουσία του εκεί δεν θα περάσει απαρατήρητη στην Ουάσινγκτον ή
στις Βρυξέλλες.
Η μεγάλη παρέλαση με Πούτιν και Κιμ
Χτίζοντας πάνω στην Σύνοδο, η κινεζική ηγεσία εμφανίζεται να θέλει το
μήνυμα περί του «ξυπνήματος του δράκου» να γίνει απόλυτα ξεκάθαρο και να είναι
δεμένο με την κλωστή της πραγματικής ισχύος. Για να το πετύχει αυτό, όσοι εκ
των ηγετών που θα βρίσκονται στην Τιαντζίν το επιθυμούν θα μεταφερθούν στο
Πεκίνο όπου στις 3 Σεπτεμβρίου θα παρακολουθήσουν από κοντά την μεγάλη
στρατιωτική παρέλαση για την Ημέρα της Νίκης.
Παρών σε αυτήν θα είναι σίγουρα ο πρόεδρος της Ρωσίας Βλαντίμιρ Πούτιν -τον
οποίο καιρό τώρα η Ευρώπη και οι ΗΠΑ κατηγορούν ότι στον πόλεμο της Ουκρανίας
έχει την στήριξη όχι μόνο της Ινδίας (βλέπε δασμοί Τραμπ), αλλά και της Κίνας-
αλλά και ο ιδιαίτερα μισητός στην Ουκρανία (και ακόμα περισσότερο στην Δύση)
εξαιτίας της στρατιωτικής συνεργασίας του με την Μόσχα, ηγέτης της Βόρειας
Κορέας, Κιμ Γιονγκ Ουν.
Από το 2019 μέχρι σήμερα ουσιαστικά δε έχουν υπάρξει δημόσιες επαφές μεταξύ
του Σι και του Κιμ. Τότε είχαν συναντηθεί στα πλαίσια των εορτασών της 70ης
επετείου των σχέσεων Κίνας-Βόρειας Κορέας. Το Πεκίνο ήταν επίσης η πρώτη στάση
του Κιμ Γιονγκ Ουν το 2018, και το ταξίδι «προετοιμασίας» για τις συνόδους
κορυφής με τον πρόεδρο Τραμπ για τον περιορισμό του πυρηνικού προγράμματος της
Πιονγιάνγκ.
Από το 2022 και μετά οι σχέσεις Σι- Κιμ, αλλά και Σι- Πούτιν έχουν
ουσιαστικά παραγκωνιστεί από την ενίσχυση της συμμαχίας μεταξύ Μόσχας και
Πιονγιάνγκ, στην οποία ίσως το Πεκίνο δεν ήθελε να συμμετάσχει, τουλάχιστον
φανερά. Οι αναλύσεις αυτές βέβαια δεν φαίνεται να συνυπολογίζουν ότι οι σχέσεις
με την Κίνα, είναι ουσιαστικά αναντικατάστατες τόσο για τον Πούτιν, όσο -και
πολύ περισσότερο- για τον Κιμ.
Είναι δεδομένο ότι η οικονομία της Βόρειας Κορέας εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό
από την Κίνα, η οποία παρέχει σχεδόν το 90% των εισαγωγών τροφίμων. Επίσης, το
γεγονός ότι το Πεκίνο τον καλεί να παραστεί στην παρέλαση μαζί με άλλους ηγέτες
και όχι μόνο με τον Πούτιν ή τον Σι, βοηθάει τον ηγέτη της Βόρειας Κορέας να
παρουσιαστεί ότι σπάει την διεθνή απομόνωση.
Επίδειξη ισχύος με το βλέμμα στον Τραμπ
Όσον αφορά στο τι σημαίνουν πρακτικά όλα αυτά για την ίδια την κινεζική
ηγεσία; Η παρουσία όλων αυτών των ηγετών στην Τιαντζίν και στην συνέχεια στο
Πεκίνο, ενισχύει την κινεζική θέση, τόσο απέναντι στις ΗΠΑ, αλλά και σε πιο
περιφερειακό επίπεδο, απέναντι στην Ιαπωνία ή άλλες μικρότερες χώρες με τις
οποίες η Κίνα έχει περιφερειακές διαφορές, ιδιαίτερα στη Νότια Σινική Θάλασσα
και την Ταϊβάν.
Ενδεικτικό της προβολής ισχύος σε περιφερειακό αλλά και διεθνές επίπεδο που
θέλει να πετύχει η Κίνα, είναι δημοσιεύμα στη South China Morning Post στις 23 Αυγούστου, σύμφωνα με το οποίο το τρίτο και πιο προηγμένο
αεροπλανοφόρο της χώρας, το Fujian, αναμένεται να
αναπτυχθεί επίσημα τον Σεπτέμβριο και συγκεκριμένα κατά τη διάρκεια της…
στρατιωτικής παρέλασης.
Αναλυτές εκτιμούν επίσης ότι η κινεζική ηγεσία έχει κι έναν επιπλέον στόχο
και αναφέρουν ότι οι κινήσεις αυτές αποσκοπούν στο να προετοιμάσουν μια πιθανή
συνάντηση ανάμεσα στον Ντόναλντ Τραμπ και τον Κινέζο ομόλογο του Σι Τζινπίνγκ.
Οι συναντήσεις του τόσο με τον Πούτιν, όσο και με τον Κιμ, αλλά και η επίδειξη
στρατιωτικής ισχύος είναι βέβαιο ότι θα εκληφθούν… θετικά από τον πρόεδρο των
ΗΠΑ.
TO BHMA